สรุปก่อนอ่าน
- • บ้านหลังหลักที่มีชื่อในทะเบียนบ้านได้รับการยกเว้นมูลค่าส่วนแรกค่อนข้างสูง
- • อัตราภาษีต่างกันตามประเภทการใช้ — อยู่อาศัย เกษตร พาณิชย์ หรือที่รกร้าง
- • ที่ดินทิ้งว่างเปล่าถูกเก็บอัตราสูงขึ้นเรื่อยๆ เพื่อกระตุ้นให้ใช้ประโยชน์
หลายคนได้รับจดหมายประเมินภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างทุกปีแต่ไม่เคยเข้าใจว่าตัวเลขมาจากไหน ภาษีนี้จัดเก็บโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และคิดจากมูลค่าประเมินของทรัพย์ตามประเภทการใช้งาน การเข้าใจหลักการจะช่วยให้คุณตรวจสอบได้ว่าถูกเรียกเก็บอย่างถูกต้อง
ใครต้องจ่ายและจ่ายเท่าไหร่
ผู้ที่มีกรรมสิทธิ์หรือครอบครองทรัพย์ ณ วันที่ 1 มกราคมของปีนั้น คือผู้มีหน้าที่เสียภาษี อัตราจะแตกต่างกันมากตามประเภทการใช้
| ประเภทการใช้ | ลักษณะอัตรา |
|---|---|
| ที่อยู่อาศัย (บ้านหลัก) | ต่ำสุด มีเพดานยกเว้นมูลค่าส่วนแรกสูง |
| ที่อยู่อาศัยหลังอื่น | คิดตั้งแต่บาทแรกในอัตราขั้นบันได |
| เกษตรกรรม | อัตราต่ำมาก |
| พาณิชย์/อื่นๆ | สูงกว่ากลุ่มอยู่อาศัย |
| ที่รกร้างว่างเปล่า | สูงสุด และเพิ่มขึ้นทุกไม่กี่ปี |
คำนวณคร่าวๆ อย่างไร
หลักการคือ นำมูลค่าประเมินของที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (ตามราคาประเมินของกรมธนารักษ์) หักส่วนที่ได้รับยกเว้น แล้วคูณด้วยอัตราตามประเภทการใช้ บ้านหลักที่มีชื่อเจ้าของในทะเบียนบ้านมักได้รับการยกเว้นมูลค่าส่วนแรกที่สูง ทำให้บ้านราคาปานกลางหลายหลังเสียภาษีน้อยมากหรือไม่เสียเลย
ข้อควรระวัง
หากถือครองที่ดินเปล่าไว้เก็งกำไร ควรรู้ว่าอัตราที่รกร้างจะขยับสูงขึ้นเป็นระยะ การปล่อยให้ที่ดินใช้ประโยชน์ เช่น ทำเกษตรหรือให้เช่า อาจช่วยลดภาระภาษีได้อย่างมีนัยสำคัญ
แหล่งอ้างอิง
- พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562
- กรมธนารักษ์ — ราคาประเมินที่ดิน
- กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น
